หนึ่ง - เขารู้ว่าพอพูดไปแล้ว เธอก็จะว่าแก้ตัว เขาก็จะบอกว่า แล้วให้ทำไง พอเธอพูดว่า ก็ clear สิ เขาก็จะพูดว่าจะ clear อะไร ไม่มีอะไรต้อง clear
(ดูมันสิ พูดยังกะเป็นตัวเองเชียว)
เธอ - ก็เราพยายามถาม พยายามคุยไปหมดแล้ว แต่ตอนนั้น ทำไมไม่พูดล่ะ เงียบทำไม
หนึ่ง - ก็ขอคุยใหม่สิ
เธอ - (เหนื่อย) ทำไม ถามแล้วก็ไม่ได้คำตอบอยู่ดี เรารู้...ว่าเรื่องที่เราเจอมันอาจจะไม่ได้มากมายอะไร แต่เราก็ไม่อยากจะเจอเรื่องที่มากมายกว่านี้ทีหลัง
เรายอมเสียใจตั้งแต่วันนี้ดีกว่า
หนึ่ง - อย่าลืมนะว่าผู้ชายคนหนึ่งอาจรักผู้หญิงคนหนึ่งมากกว่าที่ผู้หญิงคนนั้นรับรู้ เพราะผู้หญิงคนนั้นมีค่าที่สุด แต่บางครั้งก็ถูกใครบางคนปิดหูปิดตาก็ได้
ทำให้มองเพชรเป็นถ่าน มองถ่านเป็นเพชร ยังไง เพชรก็คือเพชรอยู่วันยังค่ำ
เธอ - (โห ดูเปรียบซะเวอร์ เราก็ไม่ได้ดีไปกว่าใครมากมายขนาดนั้น เราก็คนธรรมดา อาจจะมีใครที่ดีกว่าเราก็ได้)
สอง - ผู้ชายคนนี้เขารับรู้ความรู้สึกเธอทุกอย่าง...แต่เขาก็ยังทำตัวและความรู้สึกเฉย ๆ อยู่เลย
หนึ่ง - เพราะเขารู้ว่าสักวันถ่านอาจกลายเป็นเพชร แต่ในที่สุดเขาก็ต้องรู้ว่ามันไม่มีทางที่จะทำให้ถ่านกลายเป็นเพชร เพชร 1 กะรัต แต่ เธอมากกว่า 1
แต่เป็น 2,3,4,5,...
สอง - เขา (ผู้ชายคนนี้) รับรู้ไปแล้วว่าเป็น "เพชร" เพราะเขาเคยรู้สึกว่าตัวเองเสีย "เพชร" ไปแล้ว แต่ยังไงก็ตาม ผู้ชายทุกคนไม่เหมือนกันแต่ก็ยังบอกไม่ได้ว่า
"รัก" ของเขาเป็นแบบไหน
เธอ - โห ดูเปรียบซะเวอร์ เราก็ไม่ได้ดีไปกว่าใครมากมายขนาดนั้น เราก็คนธรรมดา อาจจะมีใครที่ดีกว่าเราก็ได้
หนึ่ง - อย่างน้อยเราก็ไม่ได้ไปแย่งของใคร ผู้ชายทุกคนก็ไม่เหมือนเขา แต่สิ่งที่หมือนกันคือ เขามีความรัก
ภาค 2
หนึ่ง - เมื่อนำน้ำตาล 1 ช้อนชาเติมลงในน้ำแล้วน้ำหวานขึ้น
คำถามคือ มันหวานพอมั๊ยที่จะทำน้ำเชื่อม
คำตอบคือ ไม่มีทางพอ จึงต้องเติมช้อนที่ 2,3,4,... จนกว่าจะอิ่มตัว
การอิ่มตัวจะทำให้ทุกอย่างลงตัว ไม่ต้องการอีก แล้วจะเกิดความพอเพียง เกิดการหยุดนิ่งในจุดที่ดีที่สุด ที่หวานพอดีกับการเป็นน้ำเชื่อม
ดังนั้น ระหว่างที่เติมน้ำตาลทีละช้อน ก็อย่าเพิ่งหวังว่า เติม 1 ช้อนแล้วจะพอ เติมไปเลยทีละหลาย ๆ ช้อน ปล่อยให้น้ำถูกเติมน้ำตาลไปเรื่อย ๆ
มิฉะนั้น น้ำก็จะไม่อิ่มตัวสักที
สอง - ใครเป็นคนกำหนดความหวานของ "น้ำ" เธอ หรือ เขา แต่ความแตกต่างมันขึ้นอยู่กับว่า เขาหรือเธอไม่ได้มีประสาทรับรสที่เหมือนกัน
แล้วอะไรคือความพอเพียงของประสาทรับรสของเขาทั้งสองคน
หนึ่ง - อย่างไรก็ตามความหวานที่จะทำให้เขาและเธออิ่มตัว ก็อยู่ที่เธอและเขา
ขึ้นอยู่กับเธอจะเป็นคนเติมให้เขา หรือ ให้คนอื่นมาเติมให้เขา
เช่นกันขึ้นอยู่กับเขาจะเป็นคนเติมให้เธอ หรือ จะให้คนอื่นมาเติมให้เธอ
อิ่มตัว ไม่อิ่มตัว ก็ขึ้นอยู่กับเขา+เรา หาร 2 จุดนี้แหละคือ จุดดุลยภาพแห่งความอิ่มตัวของความหวาน
เธอเติมน้ำตาลให้เขา เขาเติมน้ำตาลให้เธอ ต่างตนต่างให้ ต่อให้มีใครมาเติมเพิ่มมันก็ตกตะกอน ไม่ละลาย ไม่มีทางเข้ามาผสมกับใจของเรา
สอง - เมื่อไหร่ที่เขาถึงจุดดุลยภาพแห่งความอิ่มตัวไปแล้ว... เขาจะหยุดให้ความหล่อลื่นกับ "ความรัก" จนกลายเป็นความฝืดเคืองและคลางแคลงใจของ "เธอ" ผู้นี้
เพราะการที่เขาถึงจุดดุลยภาพแล้วนั้น ทำให้เธอไว้วางใจจนกลายเป็นความเชื่อใจ
แต่ตรงกันข้าม ความถึงจุดดุลยภาพแห่งความหวานของเขานั้นกลับเปิดทางให้มดเคลื่อนย้ายตะกอนที่ตกผลึกลงมา
ให้เดินทางไปละลายเพื่อกลายเป็นน้ำตาลก้อนใหม่ที่คอยเติมน้ำแก้วใหม่
หนึ่ง - การจะไปถึงจุดดุลยภาพนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย ไม่ใช่เธอเพียงคนเดียว เขาเพียงคนเดียว แต่เป็นเราที่ฝ่าฟันมาด้วยกัน
ยิ่งผ่านเรื่องราวมากมายเท่าใด จุดดุลยภาพยิ่งมีค่ามากเท่านั้น
การที่เป็นเรา คือ การที่เป็นเรา ดุลยภาพแห่งความหวาน ดุลยภาพแห่งเรา จะเป็นสิ่งที่ทำให้น้ำตาลที่เราเติมจะไม่มีวันหมด เราจะเติมน้ำตาลไปเรื่อย ๆ
แม้มันจะตกผลึก เหลือเฟือ ก็ให้ตกผลึกแก่บุคคลรอบข้าง พ่อ แม่ เพื่อน ญาติพี่น้อง ซึ่งไม่สร้างความไม่สบายใจให้กับเรา
สอง - "อะไรมันหวานกว่ากัน"
สาม - สำหรับเราแล้ว ความสมดุลและความหวานที่พอเหมาะนั้นไม่มีจริง
You give more than you get when you get more than you give
หนึ่ง - ถึงแม้ความหวานที่สมดุลจะไม่มีจริง แต่มันคือ อุดมคติ ที่เราจะไปถึงหรือไปให้ใกล้ที่สุดนะ
อุดมคติ คือ เป้าหมาย ถ้าไม่มีเป้าหมายก็ไร้ซึ่งทิศทาง
หนึ่ง - เธออาจเป็นคนเติมความหวานให้กับเขาเอง หรืออาจให้คนอื่นเติมให้เขาพร้อมกับเธอ
แล้วในที่สุด เขาก็คงต้องเลือกว่าเขาจะชอบน้ำตาลทรายขาวจาก..... หรือน้ำตาลปีบจาก.....
และในทางกลับกัน เธอก็ทำได้ (มีสิทธิเลือกเหมือนกัน) เพราะเธอมีความเป็นเธอในตัวเธอเอง
หนึ่ง - คนที่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป ไม่ใช่เธอ ไม่ใช่เขา แต่เป็นคน 3 คน
หนึ่ง - เออ คนนั้นรู้หรือเปล่าว่า เขามีแฟนแล้ว
สอง - รู้เต็ม ๆ ประตูเลย "ว่ามี" แต่เขาไม่ยอมเคลียร์ตัวเอง เพราะฐานความคิดของเขาถามว่า ทำไม จะโทรทำไม มันผิดกับสิ่งที่เขารู้จักเธอ ว่าเธอเป็นคนยังไง
แล้วทำไมเขาไม่เชื่อใจเธอ
หนึ่ง - มันอยู่ใต้จิตสำนึกที่แม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้ตัว แต่มันจะออกมา (แสดงออกมา) เมื่อถึงเวลา
จบดีกว่า
ส่วนเรา จะต้องเข้มแข็งให้ได้สักวัน
(และในเร็ววันนี้ด้วย)
工具 
帮助
