ตอนนี้ค่อนข้างสับสน ก่งก๊ง กับชีวิตตัวเองมากมาย

ก้อไม่เคยเป็นขนาดนี้มาก่อนอ่ะ

แต่ก่อนนี้ ถ้าต้องตัดสินใจอะไร ก็ทำได้ง่าย ๆ แล้วก็สามารถทำตามที่คิดได้ด้วย

แต่ตอนนี้ ทำไมมันปวดหัวมากมาย

บางครั้งคิดว่าตัดสินใจแล้ว ก็ยังเก็บเอาเรื่องนั้นมาคิดใหม่ได้อีก

คิดจนจะเป็นร้อยรอบแล้วมั๊ง แต่ก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้สักที

 

มันเหมือนอยู่ใน "หลุม" อะไรซักอย่าง

 

และแล้วก็มาคิดได้ซะที ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น

มันก็เพราะว่าเราจัดลำดับความสำคัญของมันไม่ได้นั่นเอง

 

แต่ถึงตอนนี้จะรู้สาเหตุ ที่มาแห่งปัญหาความวุ่นวายใจนั้นแล้ว

แต่ก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหานั้นได้อยู่ดี

 

เราก็ยังไม่สามารถหาลำดับความสำคัญของมันได้

อยากทำทุกอย่าง ถ้าสำคัญก็สำคัญไปหมด ถ้าไม่สำคัญ มันก็ไม่สำคัญเหมือนกัน

 

กลายเป็นคนหลายใจ ไร้ระเบียบในชีวิตมากมายขนาดนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่

 

มีคนถามเราว่า "พยายามทำให้ตัวเองไม่ว่างอยู่ตลอดเวลาหรือเปล่า"

มันก็ไม่ใช่ เพราะเราเองก็อยากว่างไปนู่นไปนี่บ้างเหมือนกัน

แต่สิ่งที่ทำตอนนี้มันก็ไม่ใช่ไม่มีความสุขนี่นา มันก็ได้อะไรกลับมาที่เราจะไม่ได้ถ้าไม่ได้ทำมัน

เพราะตอนนี้ ถึงแม้จะเหมือนว่ายุ่งมากมาย แต่ที่จริงมันชิลมาก ๆ

มากซะจนไม่รู้ว่า จะทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ ยังไง

 

รู้สึกเหมือนว่าเส้นแบ่งของความ"ยุ่ง" กับความ "ว่าง" มันห่างกันแค่นิดเดียวเอง

 

ความรู้สึกมันชิลมาก ถ้าจะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่มันกลับมีสถานการณ์ หรือ เหตุจำเป็นบางอย่างที่จะต้องทำทุกอย่างในเวลาเดียวกัน

 

ทั้งที่ก็รู้ว่าการทำหลาย ๆ อย่างในเวลาเดียวกัน ผลสุดท้ายมันก็จะไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง

 

ระหว่างที่เรากำลังนั่งพิมพ์อยู่นี้ ก็ทำให้เราคิดขึ้นมาได้ว่า

มันอาจจะเป็นช่วงที่เรากำลังค้นหา "ความเป็นตัวเอง" "ความชอบ" "ความฝัน" ที่แท้จริงอยู่หรือเปล่า

เราแค่กำลังต้องการหาว่าอะไรคือสิ่งที่ "ใช่" และ "ต้องการ" ในชีวิต

ก็เลยอยากจะทำมันซะทุกอย่าง

 

อืม คงจะเป็นอย่างนั้นนั่นเอง

 

 

...ป.ล...

หรือว่าใครคิดว่ายังไง เรายังมองไม่เห็นอะไร ตรงไหน

ก็ช่วยมาบอกทีนะ

 

เพื่อจะได้ "ตาสว่าง" ขึ้นมาบ้าง

 

...ป.ล...(อีก)

ตอนนี้รู้สึก "ชิล" อีกแล้ว

จนคนรอบตัวเค้าบอกว่า เราคงจะ "ชิล" เกินไปแล้วล่ะ

 

อิอิ ชิล ๆๆ